Ortaç Kipi
Participe (ortaç), kişiye ve çoğu zaman zamana göre çekilmeyen, kişisiz kiplerden biridir. Bir eylemi sıfata ya da yan cümleye dönüştürür: hem fiilin anlamını korur hem de bir adı niteleyebilir. Fransızcada iki ortaç vardır — participe présent (şimdiki ortaç) ve participe passé (geçmiş ortaç) — ve şimdiki ortaçtan türeyen bir de gérondif (ulaç) yapısı bulunur.
Participe présent
Kökü, şimdiki zamanın nous biçiminden alınır: -ons atılır, yerine -ant eklenir.
| eylem | nous biçimi | participe présent |
|---|---|---|
| parler | nous parlons | parlant |
| finir | nous finissons | finissant |
| prendre | nous prenons | prenant |
Yalnızca üç düzensiz biçim vardır: être → étant, avoir → ayant, savoir → sachant.
Fiil değeriyle kullanıldığında participe présent değişmez (uyum almaz) ve çoğu zaman bir qui ilgi cümlesinin yerini tutar; eşzamanlılık ya da neden bildirir:
- Les gens habitant ici connaissent le chemin. (Burada oturan insanlar yolu bilir.) — = qui habitent ici
- Ne sachant pas répondre, il s’est tu. (Yanıt veremediği için sustu.)
Adjectif verbal
Aynı -ant biçimi bir adı kalıcı bir nitelikle anlattığında artık fiil değil sıfattır (adjectif verbal); o zaman nitelediği adla cinsiyet ve sayıda uyuşur:
- un film intéressant / une histoire intéressante / des récits intéressants
Gérondif
Gérondif, en + participe présent ile kurulur ve bir zarf gibi davranır. Ana eylemle aynı özneye ait bir eylemi anlatır: çoğu zaman eşzamanlı ya da hemen bitişik bir olayı, bir biçimi, koşulu ya da nedeni verir.
- En arrivant, j’ai vu la lumière allumée. (Varınca ışığın açık olduğunu gördüm.) — eşzamanlılık
- Il apprend le français en écoutant des chansons. (Şarkı dinleyerek Fransızca öğreniyor.) — biçim/araç
- En travaillant plus, tu réussiras. (Daha çok çalışırsan başarırsın.) — koşul
Participe passé
Participe passé, bileşik zamanların (örneğin passé composé), edilgen çatının ve sıfat kullanımının temel parçasıdır. Genel biçimleri:
| grup | örnek | participe passé |
|---|---|---|
| -er | parler | parlé |
| -ir | finir | fini |
| birçok -re/-oir | prendre, voir | pris, vu |
Birçok eylemin geçmiş ortacı düzensizdir: être → été, avoir → eu, faire → fait, mettre → mis, écrire → écrit, ouvrir → ouvert.
Sıfat olarak kullanıldığında nitelediği adla uyuşur: une porte fermée (kapalı bir kapı), des livres ouverts (açık kitaplar).
Uyum kuralları kısaca: être ile çekimlenen bileşik zamanlarda geçmiş ortaç özneyle uyuşur (elle est partie); avoir ile çekimlenenlerde ise yalnızca düz tümleç eylemden önce geldiğinde onunla uyuşur (les fleurs que j’ai achetées). Adılsıl eylemler être alsa da uyumları ayrı çözümleme ister (elles se sont parlé — uyum yok); ayrıntı çatı dersinde ve ilgili bileşik zaman konularındadır.
Sık yapılan hatalar
- Participe présent kökünü mastardan türetmek: finir için finant değil, nous finissons kökünden finissant doğrudur.
- Fiil değerindeki participe présent‘i uyuma sokmak: les gens habitants ici değil, değişmez biçim habitant doğrudur (uyum yalnızca adjectif verbal‘de olur).
- Gérondif‘i farklı özneli iki eylemde kullanmak: gérondif, kural olarak ana eylemle aynı özneyi paylaşır.
- fatigant (sıfat) ile fatiguant (ortaç) gibi ikilileri birbirinin yerine yazmak.
- en olmadan kurulan yalın ortacı gérondif sanmak: travaillant tek başına ulaç değildir; ulaç için en travaillant gerekir.