Yakın Gelecek Zaman
Yakın gelecek zaman (futur proche), yakın bir gelecekte gerçekleşecek ya da gerçekleşmek üzere olan eylemleri bildirir. Kuruluşu çok basittir: aller (gitmek) eyleminin şimdiki zaman çekimine, asıl eylemin mastar (sözlük) biçimi eklenir. Günlük konuşmada gelecekten söz etmenin en sık yoludur; bu yüzden başlangıç düzeyinde erkenden öğrenilir.
Kuruluş
aller (şimdiki zaman) + mastar
aller eyleminin şimdiki zamanı:
| özne | aller | + mastar | örnek |
|---|---|---|---|
| je | vais | je vais partir | |
| tu | vas | tu vas partir | |
| il / elle / on | va | partir | il va partir |
| nous | allons | nous allons partir | |
| vous | allez | vous allez partir | |
| ils / elles | vont | ils vont partir |
Asıl eylem her zaman mastar olarak kalır, çekilmez:
- Je vais appeler le médecin tout de suite. (Hemen doktoru arayacağım.)
- Nous allons déménager le mois prochain. (Gelecek ay taşınacağız.)
Kullanım
- Yakında olacak / olmak üzere olan: Attention, tu vas tomber ! (Dikkat, düşeceksin!)
- Kesin sayılan plan: J’ai pris mon billet, je vais voyager en train. (Biletimi aldım, trenle yolculuk edeceğim.)
- Belirtilerden çıkarılan sonuç: Regarde ces nuages, il va pleuvoir. (Şu bulutlara bak, yağmur yağacak.)
Olumsuzluk ve adıl yeri
Olumsuzlukta ne … pas çekilen eylemi, yani aller‘ı çevreler; mastar dışarıda kalır:
- Je ne vais pas rester ici. (Burada kalmayacağım.)
Mastara ait nesne adılı (ör. le, la, les, lui) mastarın önüne gelir:
- Je vais le faire ce soir. (Onu bu akşam yapacağım.)
Futur proche mü, futur simple mi?
İkisi de geleceği anlatır; asıl fark mesafe ya da resmiyet değil, bakış açısıdır. Futur proche olayı şimdiye bağlar: bir niyet, kurulmuş bir plan ya da şu anki belirtilerden görünen bir gidişat anlatır. Futur simple ise geleceği yansız bir öngörü, söz ya da olgu olarak sunar. İkisi de yakın ya da uzak bir zamana işaret edebilir; futur proche konuşmada daha sıktır ama yazıda da görülür.
Sık yapılan hatalar
- Asıl eylemi de çekmek: je vais mange değil, je vais manger (ikinci eylem mastar kalır).
- aller‘ı çekmeyi unutmak: je aller partir değil, je vais partir.
- Olumsuzlukta ne … pas‘ı yanlış yere koymak: yalın olumsuzlama je ne vais pas partir‘dir. (Mastarın kendisini olumsuzlayan je vais ne pas répondre gibi biçimler ancak özel vurgu için kullanılır.)
- Adılı mastardan sonraya atmak: je vais faire le değil, je vais le faire.
- aller‘ın gerçek “gitmek” anlamıyla karıştırmak: Je vais à Paris (gerçekten gidiyorum) ≠ Je vais voir (göreceğim).