Tamlayanlar
İsmin önüne gelip onu cümleye hazırlayan, türünü ve sayısını gösteren küçük sözcüklere tamlayan (déterminant) denir. Tanımlıklar (le, la, un, des…) ile Türkçe gelenekte “sıfat” diye adlandırılan iyelik, gösterme, soru, belgisiz ve sayı sıfatları bu sınıfa girer; Fransızca dil bilgisi bunların hepsini déterminant sayar. Bu ders tamlayanları bir bütün olarak tanıtır: ortak özellikleri, ismin önündeki yeri, isimle uyumu ve hangi durumlarda kullanılıp kullanılmadığı. Her tamlayan türü kendi konusunda ayrıntılı işlenir.
Tamlayan ne işe yarar?
Tamlayan, ismin “bilinen mi bilinmeyen mi, kime ait, hangi, kaç tane” gibi bilgilerini taşır. Onu çıkarmak çoğu zaman cümleyi bozar.
İsimle uyum
Tamlayanların çoğu — özellikle tanımlıklar, iyelik ve gösterme sıfatları ile quel — önüne geldiği isimle tür ve/veya sayı bakımından uyuşur: isim dişil ise dişil, çoğul ise çoğul biçim alır. chaque (her), plusieurs (birçok) ve sayılar gibi kimi tamlayanlar ise biçim değiştirmez.
| İsim | Tür / sayı | Tamlayan |
|---|---|---|
| le verre | eril, tekil | le |
| la voiture | dişil, tekil | la |
| les verres / les voitures | çoğul | les |
Tamlayanın yeri
Tamlayan her zaman ismin önünde durur.
Genelde tek tamlayan
Tanımlık, iyelik sıfatı ve gösterme sıfatı, ismin önündeki aynı konumu paylaşır; bu yüzden üst üste konmaz.
Sayı sıfatları ve kimi miktar sözcükleri ise bu tamlayanlarla birleşebilir: les deux livres (iki kitap), mes trois sœurs (üç kız kardeşim).
Tamlayanın kullanılmadığı durumlar
İsim çoğu zaman tamlayan ister, ama bazı belirli yerlerde konmaz:
- Kişi ve şehir adlarından önce: Michel habite à Lyon. (Michel Lyon’da yaşıyor.)
- être‘den sonra meslek/uyruk belirtirken: Pierre est musicien. (Pierre müzisyendir.)
- Sıralamalarda: Pommes, poires, cerises : tout est frais. (Elma, armut, kiraz: hepsi taze.)
- Hitap ve ünlemlerde: Garçon, un café ! (Garson, bir kahve!)
- Başlık, tabela ve duyurularda: Entrée interdite. (Giriş yasak.)
- Kalıplaşmış deyimlerde: avoir faim (acıkmak), faire attention (dikkat etmek).
- Malzeme bildiren en + isim yapısında ve kalıplaşmış bileşiklerde: une chaise en bois (tahta sandalye), un sac à main (el çantası). Bu genel bir kural değildir; ilgeçli isim tamlamaları çoğu zaman tamlayanını korur: la voiture de mon père (babamın arabası).
Tamlayan türleri (genel bakış)
Fransızcada başlıca tamlayan türleri şunlardır; her biri ayrı derste ele alınır:
| Tür | Örnekler | Örnek kullanım |
|---|---|---|
| Tanımlık (articles) | le, la, les · un, une, des · du, de la | le livre, un café, du pain |
| İyelik sıfatı (possessifs) | mon, ma, ton, sa, notre, leur | ma mère |
| Gösterme sıfatı (démonstratifs) | ce, cet, cette, ces | cette ville |
| Soru/ünlem sıfatı (interrogatifs) | quel, quelle, quels, quelles | quel jour ? |
| Belgisiz sıfat (indéfinis) | quelque(s), certain(s), plusieurs | quelques amis |
| Sayı sıfatı (numéraux) | un, deux, trois… | trois enfants |
Sık yapılan hatalar
- İsmi Türkçedeki gibi tamlayansız bırakmak: J’ai voiture değil, J’ai une voiture.
- Tamlayanı isimle uyuşturmamak: le voiture değil, la voiture.
- İki tamlayanı üst üste koymak: le mon livre değil, sadece mon livre.
- Meslek belirtirken gereksiz tanımlık koymak: Il est un médecin yerine Il est médecin.
- tout‘un yerini şaşırmak: tamlayan ondan sonra gelir — tout le monde.
- en bois gibi malzeme yapılarına tanımlık sokmak: une chaise en le bois değil, une chaise en bois.